Je kent het wel, je wilt een afspraak met een goede vriend of vriendin maken en hij of zij heeft het druk, te druk. Twee weken geleden was een vriendin van mij te druk voor thee. Ze werkt bij een politieke partij en bezig met de gemeenteraadsverkiezingen.

Gemeenteraadsverkiezingen? Ja Robbert, 3 maart moet je weer stemmen! Je wil toch niet zeggen dat je dat vergeten was? Je gaat toch wel stemmen?!

Het is goed je stem te laten horen. Jouw stem welteverstaan. Je hebt hier de mogelijkheid bij te dragen aan een betere wereld, een wereld die toch wel verandert, dus kun je je er maar beter mee bemoeien. Toch zit er een addertje onder het gras. Mensen zien het als hun verantwoordelijkheid om te stemmen. “Zo mijn stem is uitgebracht, nu zien dat ze het anders gaan doen!”. Toekijken dus. En daar gaat het mis. Zodra we onze stem hebben uitgebracht, beschouwen we het als de verantwoordelijkheid van de politiek en de politieke leiders om voor verandering, voor verbetering te zorgen. MAAR; zij veranderen de wereld niet, JIJ verandert de wereld! JIJ verandert de wereld doordat jij verandert. Neem dan ook jouw verantwoordelijkheid daarin. Stem, maar ga niet achteroverleunen. Be the change you want to see in the world …

Mijn werk is mensen terug in hun kracht zetten. Als ik moet kiezen tussen stemmen of mensen bouwen, dan kies ik uiteraard voor het laatste, zodat ze zelf hun verandering creëren en eigen verantwoordelijkheid nemen over het leven.

Je beseft je toch wel dat je dat alleen maar kunt zeggen omdat je in een land woont waar je de mogelijkheid hebt om te stemmen? Vroeg mijn vriendin. Oneens; de muur is niet gevallen omdat Oost- en West Duitse politici dit in hun verkiezingsprogramma hadden staan. De muur is omgevallen omdat individuen de verantwoordelijkheid namen andere individuen te inspireren op te komen voor hun recht. Met hamers en sikkels werd de muur letterlijk afgebroken. Ook op het Tianmenplein in China kwamen individuen op tegen het regime. Zij wilden verandering, namen ZELF de verantwoording en veranderden de wereld.

En jij? …

Een betere wereld begint bij jezelf, zei mijn moeder altijd tegen me. Ja mam, het zal wel, dacht ik dan altijd. Nu begrijp ik wat ze bedoelde. Het leuke aan open deuren en dooddoeners is dat ze over het algemeen gewoon waar zijn. Dit inzicht heb ik handen en voeten gegeven. Lees verder

Wie heeft ons verteld dat er grenzen zijn? Sterker nog, wie heeft deze grenzen bepaald? Een kind kent in ieder geval nog geen grenzen. Het neefje van een Surinaamse vriendin was stom verbaasd toen bleek dat Tante nadat ze op het vliegtuig naar Amsterdam was gestapt niet de volgende dag gewoon weer in Paramaribo was. Grenzen leggen we zelf. Grenzen doorbreken doen we ook zelf!
Lees verder